ଦେଗାଁର ହନୁମାନଜୀ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେବତା । ସେ ତ ଆଉ ଆଜିକାଲିକା କଳିଯୁଗର ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ସତ୍ୟଯୁଗରୁ ସେଠାରେ ସେ ବିରାଜୁଛନ୍ତି । ସେଠାକାର ମହନ୍ତ ମହାରାଜାଙ୍କ ନାମ ହନୁମାନ ଦାସ । ତାଙ୍କର ବି ଠିକ୍ ସେହିପରି ମହିମା । ବଡ ବଚନସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ଥିଲେ ସେ । ଯାହାକୁ ଯାହା ସେ ଆଜ୍ଞା କରୁଥିଲେ, ତୁରନ୍ତ ତାହା ଫଳିଯାଉଥିଲା । ତେଣୁ ତାଙ୍କ ମହିମା କଥା ପୃଥିବୀଯାକ ଜାରୀ । ନାଗପୁର ମରହଟ୍ଟା ଫୌଜଦାର ସବୁ କଥା ଶୁଣିପାରି ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଅଇଲା । ସକାଳଓଳିଆ ମହନ୍ତ ମହାରାଜ ଗୋଟାଏ କାନ୍ଥଡା ଉପରେ ବସି ଗଞ୍ଜେଇ ଟିପୁଥିଲେ । ଦୂରକୁ ଅନାଇ ଦେଲେ ଯେ ଗୋଟାଏ ଖୁବ୍ ବଡ ଦନ୍ତାହାତୀ ଉପରେ ଅମାରି କସା, ତା ଉପରେ ପାଟଛତା ଉଡୁଛି, ଫୌଜଦାର ତା ଉପରେ ବସି ଆସୁଛି । ମହନ୍ତ ମହାରାଜ ଖାଲି ଏତିକି କହିଲେ, ହଁ – ଚେଲ୍ ବାବା କାନ୍ଥଡା ଚେଲ୍! ଆଉ କଣ କାନ୍ଥଡା ସେଠି ରହିପାରେ, ଚାଲିଲା । ତେଣୁ ଆସୁଛି ହାତୀ, ଏଣୁ ଯାଉଛି କାନ୍ଥଡା, ଅଧବାଟରେ ସେମାନେ ହେଲେ ଭେଟାଭେଟି! ଫୌଜଦାର ଯିମିତି ଅନାଇ ଦେଇଛି ଆଉ କଣ ହାତୀରେ ସେ ବସିପାରେ । ଖପ୍କରି ହାତୀରୁ ଡେଇଁପଡି ଲମ୍ ଲମ୍ ଗୋଡତଳେ ପଡିଗଲା । ମହନ୍ତ ମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣ କଲେ, ଜୀତେରହୋ – ଜୀତେରହୋ ବଚ୍ଚା, ଉଠ – ଉଠ । ଫୌଜଦାର ଯିମିତି ଉଠିଛି, ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ତମ୍ବା ପାଟିଆରେ ବାରବାଟୀ ଜମି ଅକରା ସନନ୍ଦ କରିଦେଲା । ଏହି ମହନ୍ତ ଗାଦିରେ ବସିଥିଲେ – ବାରଶ ବାର ବରଷ ବାର ମାସ ବାର ଦିନ । ସେ ତ ଥିଲେ ଇଚ୍ଛାମୟ ପୁରୁଷ, ଆଉ ପୃଥିବୀରେ ରହିବାକୁ ତାଙ୍କର ମନ ବଳିଲା ନାହିଁ । ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଖବର ଗଲା । ହନୁମାନ ଗାଦିରୁ ଜଣେ ଚେଲା ଆସିଲେ । ୟାଙ୍କ ହାତରେ ଗାଦି ଦେଇ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଏ ଚେଲାଙ୍କ ନାମ ମର୍କଟ ଦାସ ମହନ୍ତ ମହାରାଜ । ଗାଦିର ମହିମା – ଏ ମହନ୍ତ ବି ଠିକ୍ ସେହିପରି । ୟାଙ୍କ ସମୟରେ ପଡିଲା ଫିରିଙ୍ଗୀ ଅମଳ ଜାରୀ । ସବୁ ଶୁଣି କଟକ ସାହେବ କହିଲା, କ୍ୟା – ହିନ୍ଦୁ ଫକିରଟା ଖଜଣା ନ ଦେଇ କେଉଁ ଏତେଗୁଡାଏ ଜମି ମାହାଳିଆ ଖାଏଗା? ବୋଲାଓ ଉସ୍କୁ ହାମ୍ ଦେଖେଙ୍ଗା । ପରବାନା ପାଇ ମହନ୍ତ ଘୋଡାରେ ଚଢି ବାହାରିଲେ । ଆଗରେ ତାଙ୍କର ବାନା ବୈରଖ ଉଡୁଛି, ହରିବୋଲ ବି ପଡୁଛି, କୀର୍ତନ ଲାଗିଛି, ଯାଇ ବିଜେ ହୋଇଗଲେ ମହାନଦୀ କୂଳରେ । ଭୋଦୁଅ ମାସିଆ ଦିନ – ମହାନଦୀ ଏକୂଳ ସେକୂଳ ଖାଉଛି । ବର୍ଷା ତୋଫାନ ବୋଲେ ମୁହିଁ – ନାଉରି କହିଲା, ନାଆ ଫିଟାଇବି ନାହିଁ । ପାରି ହେଉଛନ୍ତି କିମିତି? ମହନ୍ତ ମହାରାଜ ଆଜ୍ଞା କଲେ, ପରବା ନାହିଁ । ତାଙ୍କ କାଖରେ ଯେଉଁ ବାଘଛାଲ ଥିଲା, ତାକୁ ସେ ପାଣିରେ ପାରି ଦେଲେ – ଆପେ ବିଜେ ହୋଇଗଲେ, ଅଧିକାରୀ ଟହଲିଆ ସୁଆର ଚଳିବା ଭଳି ଲୋକଙ୍କୁ ପାଖରେ ବସାଇ ନେଲେ । ଜଣେ ଛତିଆ ମହନ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପାଟଛତି ଟେକିଥାଏ । ଦୁଇ ଜଣ ବାହିଆ ଛାଲ ବାହି ଯାଉଥାନ୍ତି । ଏଣେ ମହାନଦୀ ଆରକୂଳରେ ସାହେବ ରାଉଟି ପକାଇ ବସିଥିଲା । ଦୂରବୀନରେ ଚାହିଁଦେଲା, ପାଖ ଲୋକଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, ଏ କ୍ୟା? ତହୁଁ ଲୋକେ କହିଲେ, ହିନ୍ଦୁ ଫକିର ବିଜେ ହୋଇ ଆସୁଛନ୍ତି । ଏସବୁ ଦେଖି ସେ ସାହେବ ଆଉ କଣ ଚୌକିରେ ବସିବ – ସିଧା ନଈକୂଳକୁ ଧାଇଁ ଆଇଲା । ମୁଣ୍ଡରୁ ଟୋପି ତଳେ ରଖି ସେ ତିନି ସଲାମ କଲା । କହିଲା – ଯାଓ ଫକିର! ତୁମାରା ଜମିନ ବାହାଲ । ଏ ମହନ୍ତ ଦେଢହଜାର ବର୍ଷ ଗାଦିରେ ବସିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଉତାରେ ସେ ଗାଦିରେ ବସିଲେ ଜମ୍ବୁବାନ ମହନ୍ତ ମହାରାଜ । ସେ ମନ୍ଦିର ପଛପଟରେ ଯେଉଁ ଦି ଫାଙ୍କୁଡିଆ ବୁଢା ସାହାଡା ଗଛ ଦେଖୁଛ, ଏଟା କଣ ଜାଣ? ମହନ୍ତ ଦିନେ ସାହାଡା ଦାନ୍ତକାଠିରେ ଦାନ୍ତ ଘଷୁଥିଲେ । କାଠିଖଣ୍ଡ ଦାନ୍ତରେ ଚିରି ଜିଭ ଛେଲିପକାଇ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କାଠି ଯୋଡି ମାଟିରେ ପୋତିଦେଲେ । ତା ଉପରେ ଯେମିତି ସେ ଟୋପାଏ ପାଣି ପକାଇଛନ୍ତି, ସିମିତି ତାହା ଗଜେଇ ଗଲା । ଏଇଟା ହେଉଛି ସେଇ ଗଛ । ବର୍ତ୍ତମାନ ମହନ୍ତଙ୍କ ନାମ ବାନ୍ଦର ଦାସ ମହନ୍ତ ମହାରାଜ । ଏପରି ପୁରୁଷ କାହିଁ ଦେଖା ନାହିଁ, ନ ଥିବ ବୋଧେ । ପଂଚହତା ମର୍ଦ, ଗାଲ ଓଠ ଛାତିରେ ଲାଗିଯାଇଛି, ବେକ ଦିଶେ ନାହିଁ । ବାହୁ ଆଉ ଲୋକଙ୍କ ଜଙ୍ଘ ପରି, ମୋଟା ପେଟଟି ଗୋଟିଏ ଦଶନୌତିଆ ଘୁମ । ଅଜଣା ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଦେଖି କହିବେ, ମହନ୍ତ ଲଙ୍ଗଳା । ନାହିଁ ନାହିଁ – ଚାଖଣ୍ଡେ ଚୌଡା ଦେଢ ହାତ ଲମ୍ବ ଖଣ୍ଡେ କନା କୌପୀନ ସେ ମାରିଥାଆନ୍ତି । ଜଙ୍ଘକୁ ଜଙ୍ଘ ଲାଗିଯାଇଛି – ପେଟଟି ତାଙ୍କର ଝୁଲିପଡିଛି, ତେଣୁ କୌପୀନ ଦିଶେ ନାହିଁ । ଏ ମହନ୍ତଙ୍କର ବି ମହିମା ଅପାର । ସେ ମନ୍ଦିରରେ ଏତେ ଖଟ ପଲଙ୍କ, ହେଲେ ସେ କୋଉଥିରେ ବି ଶୋଇବେ ନାହିଁ, ସବୁବେଳେ ଖାଲି ସେ ଧୂଳିରେ ଗଡୁଥାନ୍ତି । ଏଣୁ ତାଙ୍କ ଦେହଯାକ ଧୂଳିଧୂସର । ତାଛଡା ସେ କେବେ ବି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ପାଣି ମଧ୍ୟ ଛୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଏଥିପାଇଁ ଲୋକମାନେ ସେ ମହନ୍ତ ମହାରାଜଙ୍କୁ ଧୂଳିଆବାବା ବୋଲି ଡାକନ୍ତି । ମନ୍ଦିରରେ ଏତେ ଧନଦୌଲତ, ଏତେ ପିଠା ଖଜା, ହେଲେ ସେ ମହନ୍ତ ସେସବୁ କିଛି ବି ଛୁଇଁବେ ନାହିଁ । ଦଶ ସେର ନିରୁତା ଦୁଧ ଆଉଟି ଆଉଟି ପାଂଚ ସେର ରହିବ – ଅଳତା ଫଡା ପରି ତା’ଉପରେ ସର ପଡିବ – ଦି’ପହର ଧୂପରେ ଠାକୁରଙ୍କ କତିରେ ତାହାହିଁ ଭୋଗ ଲାଗେ – ସେ ମହନ୍ତ ମହାରାଜ କେବଳ ସେତିକି ସେବା କରନ୍ତି । ଆଉ ତୋଳାଏ ଆପୁ, ପାଏ ଗଞ୍ଜେଇ ଖଞ୍ଜା । ଦିନରାତି ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଗଞ୍ଜେଇ ଚିଲମ ମୋଟେ ଛୁଟଣ ନ ଥାଏ । ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଆଖି ଯୋଡିକ ସାନ ସାନ ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁ ପରି ଲାଲ । ସବୁବେଳେ ସେ ଖାଲି ମିଞ୍ଜିମିଞ୍ଜି କରି ଚାହାଁନ୍ତି । ତାଙ୍କ ଗଞ୍ଜେଇ ଚିଲମଟା ହାତେ ଲମ୍ବ । ଦଶ ପନ୍ଦର ଜଣ ଭଗତ-ଚେଲା ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କୁ ବେଢି ବସିଥାନ୍ତି । ଗଞ୍ଜେଇଟିପା କାମ ପାଂଚ ଛ’ଜଣଙ୍କ ହାତରେ ଲାଗିଥାଏ । ମନ୍ଦିରରୁ ପ୍ରସାଦ ସେବାକରି ସବୁବେଳେ ଏମାନେ ପାଖରେ ହାଜର ।
ଧୂଳିଆବାବା
You may also like
ଗପ ସାରଣୀ
ଲୋକପ୍ରିୟ
ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ଗପ
- ଦୁଇ ଦ୍ୱୀପ
- ସଫଳତା
- ପୁରସ୍କାର – ପ୍ରୋତ୍ସାହନ
- ରାଜାଙ୍କ ଦାନ
- ଶ୍ରୀ ରାମକୃଷ୍ଣ ପରମହଂସ
- ବିଜୟ ରହସ୍ୟ
- ଧୂସର ଦୁର୍ଗ
- ପୁଷ୍ପାକୁମାରୀ କାହାଣୀ
- ବିରକ୍ତି ଓ ଅନାସକ୍ତି
- ସବୁ ମଣିଷଙ୍କୁ ସମାନ ମଣି ସେବା କର
- ରାଜାଙ୍କ ମନର ତିନୋଟି ପ୍ରଶ୍ନ
- ପାଞ୍ଚ ପ୍ରଶ୍ନ
- ଅତ୍ୟାଚାରୀ ମାଲିକ
- ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଂଶଜାତ ରାଜା ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ
- ଚିକିତ୍ସକଙ୍କର ସାଂସାରିକ ଜ୍ଞାନ
- ନିଜେ ଚେଷ୍ଟାକର
- ବୁଧିଆ ଶିଆଳ
- ଅବତାର ଭକ୍ଷଣ
- ଅର୍ଥହୀନ ସ୍ୱାର୍ଥ
- ନିର୍ଭରତା ଶିଖ
- ଲୋଭର ଫଳ
- ମହାଭାରତ
- ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ବାହାଘର
- କବର ଭିତର ସୁନା ଛାଆଣି
- ଭାଇ ହେବତ ଏମିତି
- ହାତୀମୁଣ୍ଡ ଧାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ପୂଜା
- ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା
- ଶଗଡିଆ ଓ ଶଗଡ ଗାଡି
- ଗଧ ଓ ଘୋଡା
- ନ୍ୟାୟ ବିଚାର
- କୁଜାର ଭେଳିକି କାରସାଦି
- ଗୋପାଳ ଭାଣ୍ଡର ଗୋଇନ୍ଦାଗିରି
- ଦୁଇ ଡାକୁ
- ବସନ୍ତର ବାର୍ତ୍ତାବହ
- କୁମୁଦର ସଦ୍ଗୁଣ
- ପଦ୍ମାବତୀ କଥା
- ସଫଳତା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ଲୋଡା
- କପଟୀ ଅନ୍ତର
- ଅଦ୍ଭୁତ ବାୟସ
- ରାଜଗୁରୁଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା
- କାର୍ଯ୍ୟକୁଶଳତା
- ରାଜା ଏବଂ ବୋକା ମାଙ୍କଡ କଥା
- ଛୋଟ କାମ କରୁ କରୁ ବଡମଣିଷ ହେଲେ
- ନୂଆ ମହାଭାରତ
- ବନ୍ଧୁମିଳନ
- କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ
- କୁବେରଙ୍କ ଗର୍ବ ଭାଙ୍ଗିଲା
- ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସ୍ଥା
- ଶୃଗାଳ ଚତୁରକ କଥା
- ହାର୍-ଜିତ୍
- ଅଦୃଶ୍ୟ ପରିଚାରିକା
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଦ୍ୟ
- କୃପଣ ଧନୀ କଥା
- ଚନ୍ଦ୍ରହାର
- ସିଂହ ଏବଂ ଠେକୁଆର ଗପ
- ପତିପତ୍ନୀ
- ପାପ
- ଅମ୍ବରୀଷ
- ବନଲତା କୁମାରୀ ଚରିତ
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟା
- ବାସ୍ତବ ଓ କଳ୍ପନା
- ସ୍ୱପ୍ନରୁ ବାସ୍ତବ
- ଭାଲୁର ବୋକାମି
- କୃଷ୍ଣାବତାର
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ କିଏ?
- ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ବୌଦ୍ଧ ସଭ୍ୟତା
- ପଥରର ବୁଦ୍ଧମୂର୍ତ୍ତି ଭିତରେ ସୁନାର ବୁଦ୍ଧମୂର୍ତ୍ତି
- ପରର ସ୍ତ୍ରୀ ରାଜକନ୍ୟା
- କର୍ମନିଷ୍ଠ ସିପାହୀ
- ଦୁଇ ମୂର୍ଖ ବ୍ୟବସାୟୀ
- ସୁଧଖୋର୍ ଓ ପିଶାଚ
- ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କାହାଣୀ
- ଅନ୍ଧ ରାଇଜ
- ତିନି ସୂତ୍ର
- ପରୋପକାର
- ଭଲମନ୍ଦ
- ଅତି ଭକ୍ତି
- ଦୁଇଟି ରାକ୍ଷସ
- ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ
- ବିପଦର ବନ୍ଧୁ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ
- ଲୁହାର ଭୀମ ଚୁନା ହେଲା
- ମହାରାଜା ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ
- ପୁଣ୍ୟଦାନର ମହିମା
- ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ମାଙ୍କଡ କଥା
- ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ହୀରା, ଆମପାଇଁ ତାହା ପଥର
- ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ
- ସତ୍ସଙ୍ଗର ଫଳ
- ଚାଷୀର ପ୍ରାର୍ଥନା
- ବିବ୍ରତ
- ଆଦର୍ଶ ଗୁରୁଭକ୍ତ କଠ
- ଧନକୁ କାହିଁକି ରଖୁ
- ଅଚିହ୍ନା ଲୋକକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ
- ଯେସାକୁ ତେସା
- ବୀରହନୁମାନ
- ନିଜ କାମରେ, ନିଜ ହାତ
- ତିନୋଟି ଉପଦେଶ
- ମିତବ୍ୟୟୀ
- ମାଛଖିଆ ଭୂତ
- ମହାଭାରତ
- ମହାଭାରତ
- ମହାଭାରତ
- ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ
- ସାଗର ଓ ନଦୀ କଥା
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲାଦ
- ସିଂହ ଏବଂ ବିଲୁଆ
- ଆଗେ ଘରର ପଛେ ଅନ୍ୟର
- ଶିକ୍ଷାକୁ କାମରେ ଲଗାଇଲେ ସୁଫଳ ମିଳେ
- ବୀର ହନୁମାନ
- ଲୋଭୀ ବୈଦ୍ୟ
- ପରଶ ପଥର
- ସଙ୍କେତର ଅର୍ଥ
- ଭକ୍ତ ପାଖରେ ଭଗବାନ ହାରିଲେ
- ବୋକାମିର ଫଳ
- ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲେ
- ବହ୍ନି ଦ୍ୱୀପ
- ତୁଷାରଶୁଭ୍ରା ଓ ଲାଲଗୋଲାପୀ
- ତୁଣ୍ଡ ଖୋଲିଲେ ମୁଣ୍ଡ ରହିବ
- ମନୋନୟନ
- ଚମତ୍କାର ହିସାବ!
- ସ୍ୱ ଗୋତ୍ରର ଅନ୍ନ
- ବେତାଳ ଗୁପ୍ତ ରହଣୀ
- ସୁରେଖାର ଠାକୁର
- ଚଷାର ଯୁକ୍ତି
- ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମଣିଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ
- ଖୋସାମତିର ତୃଷା
- ଅକ୍ଷୟପାତ୍ର
- ଯେ ପାଂଚେ ପରମନ୍ଦ
- ଲୀଳାବତୀ ସୂତ୍ର ରଚନା କଥା
- ମାଙ୍କଡ ଏବଂ ଘରଚଟିଆ କଥା
- ଗଧର ପାଠ ପଢା
- ଯେସାକୁ ତେସା
- ଦାନପ୍ରିୟ ରାଜା
- ଶ୍ରମଚୋର
- ଶିବ ପୁରାଣ
- ସେବା କରିବା ମହତ କାର୍ଯ୍ୟ
- ଗରିବ ଚାଷୀ ଓ ଗଣ୍ଡଭୈରବ ଚଢେଇ
- କୁକୁଡାର ନାଲିଚୁଳ
- ଏହା ଯେ ଦୁଇଟି ଗଧର
- ବିଦ୍ୟା ଅଟଇ ମହାଧନ
- ଧମ୍ମଦ୍ଧଜ ଜାତକ
- ସାପ ଓ ନେଉଳ
- ମୁଁ ଘାତକିନୀ ରାଜ ଜେମା
- ଦୋଷ କାହାର
- ପ୍ରତିଶୋଧ
- ଡାକୁ ଭୈରବ
- ସ୍ୱାଧୀନ ଜୀବନ ସବୁଠୁ ଭଲ
- ଦିବା ସ୍ୱପ୍ନ
- ପେଟ ଓ ଶରୀର
- ପରୀକ୍ଷା
- ଚିଡିଆ ଗୋଲାମ୍
- ବୈରାଗ୍ୟ
- ଅଯେୟ ଯୋଦ୍ଧା
- ଗଜ ମୂର୍ଖ
- କୃଷ୍ଣାବତାର
- କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ
- ଲୋଭୀ ବୁଢୀର କୁକୁଡା
- ଶିବ ପୁରାଣ
- ନୂତନ ଦଣ୍ଡ
- ଚତୁର ମାଙ୍କଡ
- ଘୋଡା ଭଡା
- ଶାଶ୍ୱତର ଆକର୍ଷଣ
- ପକ୍ଷ ଅପସରା
- ସେବା ଧର୍ମ
- ବ୍ୟବସାୟର ଦେବତା
- ବଲ୍ଲଭର ବ୍ୟାଧି
- ହଂସୀ ପରୀ
- ଭୁବନ ସୁନ୍ଦରୀ
- ଉଦ୍ଧତ ଛାଗ
- ପରିବର୍ତ୍ତନ
- ଯେ ପାଂଚେ ପରର ମନ୍ଦ
- ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ବଳିଗଲେ
- କାକୁଡି କାବ୍ୟ
- ପରୀକନ୍ୟା
- ରୋଗ ଠାରୁ ଔଷଧ ଦୁଃଖ ଦାୟକ
- ମାନବତୀ କଥା
- ନିମନ
- ମନଗୁଣେ ରୋଗ
- ଜ୍ଞାନବତୀ କଥା
- ଅଳଙ୍କାର!
- ଭାଲୁର ପଣସ ଖିଆ
- ମାଛି ସନ୍ଦେଶ ଖାଉଛି
- ଲୋଭ ମରଣର କାରଣ
- ସତ୍ୟ ଅସତ୍ୟ
- ପ୍ରକୃତ ଶୁଭେଚ୍ଛୁ
- ସେ ଦିନର ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ
- କର୍ମ ହେଉଛି ଭଗବାନ୍
- ମୂଷା ମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାତ
- ମା’ ସାନ୍ଧିଲିଙ୍କ କଥା
- କୁମ୍ଭୀର, ମାଙ୍କଡ କଥା
- ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଜୀବନରୁ ପ୍ରେରଣା
- ଦହିଭାତ ଧନଞ୍ଜୟ
- ଧନ ରତ୍ନ ଠାରୁ ବିଶ୍ୱାସ ବଡ
- ରଙ୍ଗଡ!
- ଚୋର ଓ ତାର ମା’
- ପୁଣ୍ୟବାନ୍
- କଳାର ସମ୍ମାନ
- ବୁଦ୍ଧିର ବଳ
- ରାକ୍ଷସୀର ମୁକ୍ତି
- ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ
- ଜାମାତା ନିର୍ବାଚନ