ମୁକୁନ୍ଦପୁରର ମକ୍ରୁ ବିଶାଳ ଆଉ ତା ଭାର୍ଯ୍ୟା ବୁଢୀ ସନ୍ନିପାତ ବେମାରିରେ ଆଗ ପଛ ହୋଇ ମାସକ ଭିତରେ ଚାଲିଯିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ପୁଅ ବିରେଇର ବୟସ ହୋଇଥିଲା ପାଂଚ ବର୍ଷ । ଲଙ୍ଗଳା ପିଲାଟା କିଛି ବି ସେ ବୁଝେ ନାହିଁ । ବାପାମାଆଙ୍କୁ କୋକେଇରେ ଘେନିଯିବାବେଳେ ଦାଣ୍ଡରେ ଭୂଇଁରେ ସେ ଗଡି ‘ବାପା ଲୋ’ ‘ମା ଲୋ’ ବୋଲି ଡକା ପାରୁଥାଏ । ସେ ଘରେ ତ ଆଉ କେହି ନାହିଁ, କିଏବା ସେ ପିଲାଟାକୁ ସମ୍ଭାଳି ନେଉଛି? ଘରେ ବାରମାସିଆ ତିନିଜଣ ଥିଲେ ସତ; ହେଲେ, ସେମାନେ କ’ଣ ଜାଣନ୍ତି, କ’ଣ କରିବେ? ତେବେ କ’ଣ ସେ ବିରେଇ ଅନାଥ ହୋଇଯିବ? ନାହିଁ ନାହିଁ, ତିନି ପୁରୁଷର ଭିନ୍ନେ ହେଲା ଭାଇ, ଲେଖାରେ ବିରେଇର ଖୁଡୁତା ଜେଡୁତା ଆଉ ମଉସା ପିଉସାମାନେ ଏକଥା ଶୁଣି ଧାଇଁଆସିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଦୟାର ଶରୀର, ବିରେଇର ବିକଳ କାନ୍ଦଣା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଧାଇଁଆସିଲେ, ତା’ପରେ ସମସ୍ତେ ଏକାବେଳକେ ମିଶି ସେ ପିଲାଟିକୁ ଝାଡିଝୁଡି ଦେଇ କାଖେଇ ନେବାଲାଗି ଟଣାଟଣି କଲେ । ଏହିଭଳି ଟଣାଓଟରାରେ ସେ ପିଲାକୁ ବହୁତ ବାଧିଲାଣି, ଫଳରେ ସେ ଆହୁରି ଅଧିକ ବିକଳ ହୋଇ ଡକା ପକାଉଥାଏ । ହେଲେ ସେକଥା ଶୁଣୁଛି ବା କିଏ? ଦାଦି ପିଉସା, ମଉସା ମଧ୍ୟରେ ବୋଲାବୋଲି ହୋଇଗଲା । ସମସ୍ତେ କହୁଛନ୍ତି, “ମୁଁ ଥାଉଁ ଥାଉଁ ଏ ପିଲାଟିକୁ ପାଳିବାର ଆଉ କାହାର ଅଧିକାର?” ଏମାନଙ୍କ ଗୋଳମାଳ ଶୁଣି ସେ ଗାଁ ଲୋକେ ବି ଆସି ସେଠାରେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇଗଲେଣି । ଛୁଆଟା ସମସ୍ତଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଚାହୁଁଛି – ସମସ୍ତେ ତ ଅଛନ୍ତି, ହେଲେ ତା ମା’ ବାପା କାହାନ୍ତି? ଠିକ୍ ଏତିକିବେଳେ ସେଠାରେ ପହଁଚିଗଲେ ବିରେଇର ମାମୁ ପୀତେଇ ପାତ୍ରେ । ଖୁବ୍ ଧଇଁସଇଁ ହୋଇ ସେ ଧାଇଁଛନ୍ତି । ଦୂରରୁ ସେ ଡାକିଦେଲେ, ‘ଛାଡ, ଛାଡ, ଅଲଗା ହୋଇଯାଅ, ଛେଉଣ୍ଡକୁ ପାଳେ ବା କିଏ? ପାଳେ ତ ବାପର ମା ଆଉ ପାଳେ ତ ମାଆର ମା । ମାଆର ମା ଆଈ ନାହିଁ ସତ, ହେଲେ ମାଈଁ ତ ଅଛି! ଯେଉଁ ପିଲାର କେହି ନାହିଁ, ତାକୁ ପାଳିବ ମାଈଁ । ତା ମାଈଁ ଆଜକୁ ତିନିଦିନ ହେଲା ଅନ୍ନଜଳ କିଛିବି ଛୁଇଁ ନାହିଁ । ପିଲାଟା ଲାଗି ସେ ଖାଲି ଡକା ପକାଇଛି । ଦୂତୀଅପା ଘଟକିବାବେଳେ ବାର ବାର ସେ କହିଯାଇଛି, ବିରେଇକୁ କେବଳ ତା ମାଈଁ ହିଁ ପାଳିବ । ଗୋଟାଏ କାମରେ ମୁଁ ଆଉ ଗୋଟାଏ ଗାଁକୁ ବାହାରି ଯାଇଥିଲି; ଏଣେ ଏତେ କଥା ହୋଇଗଲାଣି, ମୋତେ ତ ଏସବୁ କିଛି ବି ଜଣା ନାହିଁ । ନୋହିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକାବିଲା କରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି । ପଂଚୁଆତି ବସିଲା, ସମସ୍ତେ ରଫା କରିଦେଲେ! ପିଲାକୁ ପାଳିବା ମାମୁର ଅଧିକାର । ଲୋକଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଏହି କଥା ବାହାରିଛି କି ନାହିଁ, ମାମୁ ତ ଚିଲ ପରି ଝାମ୍ପମାରି ସେ ପିଲାଟିକୁ କାଖେଇ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଧାଇଁଲେ ।’ ବିରେଇ ତ ତା’ମାମୁକୁ ଆଗରୁ କେବେବି ଦେଖି ନାହିଁ । ନୂଆ ମଣିଷଟା କାହିଁକି ତାକୁ ଘେନିଯିବ ବୋଲି ବିରେଇ ‘ମା ଲୋ’ ‘ମା ଲୋ’ କରି ଆହୁରି ଡକା ପାରୁଥାଏ । ମାମୁ ବିରେଇକୁ ଘେନିଯାଇ ମାଈଁ ଗୁରୁବାରୀ ଜିମା କରିଦେଲେ । ତା’ପରେ ମାମୁଁ ତୁନି ତୁନି ଢେର୍ଗୁଡାଏ କି କଥା ମାଈଁକୁ କହିଲେ । ତହୁଁ ମାଈଁ ମୁରୁକି ମୁରୁକି ହସି ହସି କହିଲେ, “ଆରେ ବିରେଇ ଆ, ଚଣ୍ଡୀ ସଙ୍ଗରେ ଖେଳିବୁ ।” ତା’ପରେ ଖଣ୍ଡିଏ ପୋଡପିଠା, ଚିମୁଟାଏ ଭଳି ଚିଟା ଗୁଡ ବିରେଇ ହାତକୁ ମାଈଁ ବଢାଇ ଦେଲେ । ଏଣେ ସେ ବିରେଇ ତ ଢେର୍ ବେଳୁ କିଛି ବି ଖାଇ ନ ଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ବଡ ଭୋକିଲା ଥିଲା, ସେତିକି ଖାଇଦେଇ ବିରେଇ ଗୁଡାଏ ପାଣି ପିଇଦେଲା ।
ବିରେଇ ବିଶାଳ
You may also like
ଗପ ସାରଣୀ
ଲୋକପ୍ରିୟ
ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ଗପ
- ମୁଁ ଜଣେ ରାଜଭକ୍ତ
- ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ବୈକୁଣ୍ଠ
- ଏ ବାକ୍ସ କାହାର?
- ପ୍ରତାପଙ୍କ ଉପବାସ
- ସମାଲୋଚନା ସଫଳତା ଆଣିଦିଏ
- ଦସ୍ୟୁ ରାଜକୁମାର
- ଦରିଦ୍ର ରାଜା
- କୃତଘ୍ନର ଶାସ୍ତି
- ମନ୍ତ୍ର – ସିଂହାସନ
- ନିଜ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କର ପଛକେ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତା ଭୁଲିଯାଅନାହିଁ
- ବସନ୍ତର ବାର୍ତ୍ତାବହ
- ଉତ୍ତମ ଶିକ୍ଷକଙ୍କର ସୁଲଭ ଗୁଣ
- ଭଗବାନ ଯାହା କରନ୍ତି ପ୍ରାଣୀର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ
- କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ
- ସବୁଠାରୁ ବଡ ଶିଶୁ
- ବଳ ପରୀକ୍ଷା
- କେହି କାହାର ପ୍ରଭୁ ନୁହଁନ୍ତି
- ସବୁଠାରୁ ମଣିଷର ବିଷ ଅଧିକ ଉତ୍କଟ
- ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ
- ବିବେକୀ ରାଜା
- ବିଶ୍ୱାସ ଘାତକ ବନ୍ଧୁ
- ପତିବ୍ରତା
- ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର କମିଟିର ରାତ୍ରିଭୋଜନ ବାତିଲ୍
- ଧର୍ମନନ୍ଦନଙ୍କ କାହାଣୀ
- ମହାଭାରତ
- ପ୍ରତିଶୋଧ
- ପ୍ରକୃତ ଧନ
- ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ
- ଏକ କୁମ୍ଭାରର କାହାଣୀ
- ମୌସୁମୀ ବର୍ଷା
- ଆକବରଙ୍କ ଚାକର
- ଖୋସାମତିର ତୃଷା
- ସନ୍ତୋଷଲାଭର ରହସ୍ୟ
- କୁଶଳଙ୍କ କୌଶଳ
- କୁତ୍ସା
- ଭୁବନ ସୁନ୍ଦରୀ
- ଠକ ସହିତ ଠକାମୀ
- ଯେମିତି ଅନ୍ନ ସେମିତି ମନ
- ଉଦାରତା
- ମହାନୁଭବତା ମଣିଷକୁ ମହାନ୍ କରିଦିଏ
- ଯାହାକୁ ଯେପରି ଶିକ୍ଷା
- ପରୀରାଇଜ
- ଶିଶିର ପୁଅ ଗଧ
- ବୋଧିସତ୍ତ୍ଵ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ
- ବେକା ନା ଭଦ୍ର?
- କୁଜାର କୁହୁକ ଲଢେଇ
- ଭାଇ ହେବତ ଏମିତି
- ଦାନର ମହିମା
- ଜଣେ ନିର୍ବୋଧ ନ ହେଲେ ସାହସୀ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ
- ଆଶୀର୍ବାଦ ବି ଅଭିଶାପ
- କର୍ମ ହିଁ ଜୀବନର ମାନଦଣ୍ଡ
- ପୋତାଧନ
- ରାଜ କୁମାରଙ୍କର ପରିବର୍ତ୍ତନ
- ଭୂତ ଏବଂ ଅସଲ ଭୂତ
- ସୁନା ସମ୍ପଦ
- ପଶୁଧର୍ମ
- ଦସ୍ୟୁରାଜକୁମାର
- ଗଧ ମନେ ମନେ ଠାକୁର
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟା
- ମନୋନୟନ
- ରୋଜି ଓ ପରୀରାଣୀ
- ଦୂରଦ୍ରଷ୍ଟା ବଣିକ
- ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ
- ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ କିଏ?
- ରାକ୍ଷସ ନୀତି
- ସୁନାପାଇଁ ବନ୍ଦିଶାଳା
- କୃଷ୍ଣାବତାର
- ବଗୁଲିଆ ବନେଇ ଅଜା
- କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ
- ଯେସାକୁ ତେସା
- ସାଧୁ ଦେବ ଶର୍ମାଙ୍କ କାହାଣୀ
- କାଠୁରିଆ ଓ ପରୀରାଣୀ
- ଗନ୍ଧର୍ବର ବିସ୍ମୟ
- ମୁଁ ରାଜା କି ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବିନି, ହେବି ବାବାଜୀ
- ନ୍ୟାୟପୀଠ
- ଅତିଲୋଭ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ
- ଗୋପନୀୟ କାରଣ
- ମାଙ୍କଡ ଏବଂ ଘରଚଟିଆ କଥା
- ଅସନ୍ତୋଷରେ ଲାଭ କ’ଣ?
- ଝଗଡା ଝାଟି
- ବନ୍ଧ୍ୟା
- ବଳରାମ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ
- ସନ୍ଦେହ
- ରାଜକୁମାରୀ ବିଚିତ୍ରା
- ଚାକରର ବୁଦ୍ଧି
- କବର ଭିତର ସୁନା ଛାଆଣି
- ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ନିର୍ଭୀକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ
- ଦାରୁ ଓ ଦିଅଁ
- ରୂପରେଖା କଥା
- ଭୁଲାପଣ
- ରଘୁର ରସିଦ୍
- ବିଦ୍ୟା ଅଟଇ ମହାଧନ
- ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା
- ଚୋର ହେଲେ ରାଜା
- ମୋହରିର ଚାକିରିରୁ ବିଚାରପତି
- ଭାଗ୍ୟ
- ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି
- ଅଦୃଶ୍ୟ ପରିଚାରିକା
- ଅତି ଲୋଭରେ ତନ୍ତୀ ମରେ
- କଇଁଚର ଦୌଡ
- ଖରପୁତ ଜାତକ
- ଅନୁସନ୍ଧାନ
- ନ୍ୟାୟ ବିଚାର
- ଘୋର୍ ଅପରାଧ
- ବିଚିତ୍ର ପୁଷ୍ପ
- ସିଂହ ଆଉ ହରିଣ
- ଅଳିଆ
- ରେଡକ୍ରସ ଜନ୍ମଦାତା
- ବତ୍ରିଶ ସିଂହାସନ
- ମୋର ପ୍ରେରଣାଦାୟିନୀ ମୋ’ ମାଆ
- ଦଲିଲ୍ର ବ୍ୟାଖ୍ୟା
- ରବିଭାମା କଥା
- ରହେ ତା’ ଆଦର ଯଶ
- ଦେବୀଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର
- ଅଚିହ୍ନା ଲୋକକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ
- କୋଇଲିର ଉପଦେଶ
- ରାଜାଙ୍କ ଦାନ
- ତିନୋଟି ପ୍ରଶ୍ନ
- ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ବାହାଘର
- କୁମୁଦର ସଦ୍ଗୁଣ
- ଚିକିତ୍ସକଙ୍କର ସାଂସାରିକ ଜ୍ଞାନ
- ଏତେ ସପନକୁ ରାତି କାହିଁ
- ଜଳ ପରୀର କାହାଣୀ
- ଯଥାର୍ଥ ଦାନ
- ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭିକାରୀ
- ଗୋରା ସାହେବ କଳା ମଣିଷଙ୍କୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲେ
- ଝକମକି ବାକ୍ସ
- ସିଂହ ଓ ନିର୍ବୋଧ ଷଣ୍ଢମାନେ
- ତାମ୍ସା
- ଚୂଡିର ସଂଖ୍ୟା
- କଳିବୁଢୀ ଶାଶୁ
- ଦୁଃସାହସର ଫଳ
- ଅପୂର୍ବଙ୍କ ପରାକ୍ରମ
- ସ୍ୱ ଗୋତ୍ରର ଅନ୍ନ
- ଅସନ୍ତୋଷର ରହସ୍ୟ
- ଦୁଇ ଜ୍ୟୋତିଷ ଓ ସୁଲତାନ
- ପରିବର୍ତ୍ତନ
- କାରଣ
- ସାହସୀ ବିକ୍ରମ
- ଚଢେଇ ଓ ତାର ପର
- ହରିଣର ସୁନ୍ଦର ଶିଙ୍ଗ
- ଯୋଗ୍ୟ କିଏ?
- ଦାତା ଓ ମିତ୍ର
- ଜୟମତୀ କଥା
- ତିନି ମିତ୍ର
- ଚତୁର ମହାପାତ୍ରେ
- ହାତୀମୁଣ୍ଡ ଧାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ପୂଜା
- କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ
- ଚୋର ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷାସ କଥା
- ଅଜବ ଚିଜ
- ଦେଶ ଭକ୍ତ
- ପେଟେଂଟ ମେଡିସିନ୍
- ଚାଷୀର ପ୍ରାର୍ଥନା
- ଭାବନାଭୂତ
- ସାହସୀ
- ଛୁଆ କୁକୁଡା
- ଗର୍ବ ଚୁନା ହେଲା
- ଭାଇଭାଗ
- ବିଧବା ତା ଧନ ଫେରିପାଇଲା
- ପରିବର୍ତ୍ତନ
- ବଣ ଆମର ବନ୍ଧୁ
- ଶୂନ୍ୟ ଉପଦେଶ
- ଛୋଟ କାମ କରୁ କରୁ ବଡମଣିଷ ହେଲେ
- ଗୁଣ
- ନେଳି ଟୋପି
- ଋଷି ଓ ମୂଷା କନିଆଁ କଥା
- ମା ଆସନ୍ତି ନାହିଁ ବାପା ଆସନ୍ତି
- ତିନୋଟି ମାଛର କାହାଣୀ
- କିଏ ସମ୍ମାନର ଯୋଗ୍ୟ
- ଚପଲ୍ ହଳକୁ ପଚିଶ ପଇସା
- ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ
- ତୋପଠାରୁ ବଳି
- ଭାଗ୍ୟର ଖେଳ
- ଏକତାର କରାମତି
- ସନ୍ତରଣ ବିଦ୍ୟା
- ଦସ୍ୟୁ ରାଜକୁମାର
- ଭୀତୁ
- ଚନ୍ଦ୍ର ରାଜାଙ୍କର କାହାଣୀ
- ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ କାହାଣୀ
- ସୁଧଖୋର୍ ଓ ପିଶାଚ
- ସହଯୋଗରେ ସବୁ କାମ ଚାଲେ
- ତିନି ତାନ୍ତ୍ରିକ
- ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ
- ଏହାପରେ କ’ଣ ହେଲା?
- ଅହଙ୍କାର ର ଫଳ
- ଯେ ପାଂଛେ ପର ମନ୍ଦ
- କନକ ସୁନ୍ଦରୀ
- ଦୁଇ ଦ୍ୱୀପ
- ନିଶ୍ରାଗ୍ରସ୍ତ
- ଚିଦାମ୍ବରର ଧର୍ମଜ୍ଞାନ
- ମାଧ ମହାନ୍ତିଙ୍କ କନ୍ୟାସୁନା
- ବୀର ହନୁମାନ
- ଉତ୍ତମ କାବ୍ୟ
- ଦାନ
- ପୋତା ଧନ, ପଥର ସମାନ
- ପରିଶ୍ରମ କରି କିଏ ଛୋଟ ହୋଇଯାଏନାହିଁ
- ଆତ୍ମବଳି
- ସାତ ନକ୍ଷତ୍ର
- ଅଣଅଜା
- କାବ୍ୟ ରସିକ